U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Als een kind een dierbaar persoon verliest…

Gepost 2017/10/14

Kinderen die geconfronteerd worden met het overlijden van een broertje, zusje, vader of moeder maken een moeilijke tijd door.
Ze voelen pijn en verdriet, missen iemand heel erg, hun leven staat op zijn kop en gaat tegelijkertijd ‘gewoon’ verder, en dan ook nog eens moeten beseffen dat degene die je mist nooit meer terugkomt …

Als kinderen te maken krijgen met het overlijden van een dierbaar persoon, kan het voor ouders moeilijk zijn om hun kind op een goede manier te begeleiden en te ondersteunen in hun verdriet en verwerking. Ouders hebben te maken met ‘dubbel verdriet’; hun eigen verdriet om het verlies van de dierbare en daarnaast het ervaren van het verdriet van hun kind.

Voor het kind geldt dat hij het verdriet van de ouder ziet. Het kind wil zijn vader of moeder niet belasten met zijn eigen verdriet. Hij vindt het lastig als zijn eigen verdriet opnieuw tranen bij zijn ouder oproept. Hij probeert het zelf te verwerken, echter voor het kind is het lastig om dit op eigen kracht te doen.
Het kan prettig zijn het verdriet met iemand anders te delen dan met zijn vader of moeder. Externe begeleiding kan dan wenselijk zijn.

Door mijn eigen ervaringen met overlijden binnen het gezin, kan ik als kindercoach kinderen goed ondersteunen bij het omgaan met hun verdriet.  Ik kan mij enigszins voorstellen wat gezinnen meemaken, al is elke situatie verschillend en ervaart iedereen het weer anders.

Kinderen kunnen bij mij hun verhaal kwijt, verdrietig zijn en herinneringen ophalen. Ook creatief bezig zijn om het gemis een plekje te kunnen geven in hun leven of gewoon even ‘in een andere omgeving’ te zijn en naar zichzelf te kunnen kijken.
Afhankelijk van wat bij het kind past, kunnen we kiezen voor individuele begeleiding of met een klein groepje, waarbij het lotgenotencontact een waardevolle aanvulling kan zijn.

Ik gun de kinderen om hun eigen krachten en talenten weer te kunnen zien. En dat ze deze talenten in kunnen zetten om de overleden dierbare een plekje in hun leven te geven en zelf uit te kunnen groeien tot een krachtig en sterk persoon.
Net zoals de ontwikkeling van de rups naar een mooie sierlijke vlinder.